Խոր Վիրապի վանքը գտնվում է Արարատի մարզում, Լուսարատ գյուղի և հնագույն Արտաշատի ավերակների մոտ, որը եղել է Հայաստանի պատմական մայրաքաղաքներից մեկը։ «Խոր Վիրապ» անունը նշանակում է «խորը բանտախուց», որը վերաբերում է ստորգետնյա սենյակին, որտեղ Գրիգոր Լուսավորչին պահել է թագավոր Տրդատ III։

Ըստ հայկական ավանդության՝ Գրիգորը ազատ արձակվելուց առաջ տասներեք տարի անցկացրեց փոսում։ Նրա պատմությունը սերտորեն կապված է 301 թվականին Հայաստանում քրիստոնեության ընդունման հետ, ինչի շնորհիվ Խոր Վիրապը դարձել է երկրի ամենակարևոր ուխտավայրերից մեկը և առանցքային հուշարձան նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական կրոնական պատմությամբ։

Այսօր տեսանելի վանական համալիրը հիմնականում պատկանում է 17-րդ դարին, մինչդեռ տեղում գտնվող առաջին մատուռը թվագրվում է 7-րդ դարով։ Այցելուները կարող են շրջել բակում, մտնել եկեղեցի, իջնել բանտախուց և բարձրանալ արտաքին տարածք՝ Արարատյան հովտի լայն տեսարանները վայելելու համար։

Շրջակայքը մեծ դեր է խաղում այս տեսարանում։ Պարզ օրերին Արարատ լեռը հայտնվում է վանքի անմիջապես հետևում՝ ստեղծելով Հայաստանի ամենաշատ լուսանկարվող տեսարաններից մեկը։ Առավոտյան լույսը հաճախ ավելի մեղմ և մաքուր է, մինչդեռ ուշ կեսօրը քարե պատերին և շրջակա դաշտերին ավելի տաք երանգ է հաղորդում։

Խոր Վիրապը հատկապես հարմար է որպես Երևանից դուրս առաջին խոշոր կանգառ։ Այն բավականին մոտ է կարճատև ուղևորության համար, բայց բավականին հարուստ է, որպես իրական առաջին ծանոթություն Հայաստանի պատմության, հավատքի, բնապատկերի և ազգային հիշողության հետ։